17 maart: Dag van de zorg

17 maart: Dag van de zorg

In een groepje van zes staan we in lange witte jassen om het ziekenhuisbed van een oudere man. De specialist vraagt of wij allen eens naar zijn longen mogen luisteren. De man knikt enthousiast, ‘’zij moeten het ook leren hé dokter!’’, zegt hij.  Met een trotse blik, omdat hij vandaag het leerobject mag zijn , trekt hij zijn shirt uit. We mogen een voor een luisteren. Na afloop moeten we onze diagnose voorleggen en nadenken over de meest passende behandeling.

Bovenstaand verhaal illustreert een van mijn vele ervaringen als coassistent in het ziekenhuis. We leren als jonge dokters tijdens de opleiding alles over het menselijke lichaam en over de meest vreselijke ziektes waar mensen aan kunnen lijden. We leren hoe we hele probleemlijsten kunnen opstellen met de mogelijke behandelopties ernaast. Zorg lijkt in dit kader dus bedoeld te zijn voor mensen die lijden aan een ziekte. ‘’Maar is dit wel zo?’’ ‘’Is zorg altijd bedoeld om te genezen?’’ Ik ben me ervan bewust dat dit niet zo is. Gedurende het afgelopen jaar bij Immediator heb ik door een andere bril leren kijken, de preventieve bril. Juist door tijdig goede zorg te verlenen aan werknemers kan (langdurig) verzuim worden voorkomen. Het preventief bewaken van de gezondheid van werkend Nederland is een belangrijke taak van een bedrijfsarts. Hier zouden specialisten in het ziekenhuis in toenemende mate een voorbeeld aan kunnen nemen.  Dat deze preventieve verantwoordelijkheid niet alleen bij de bedrijfsarts en werknemer zelf ligt, maar ook bij de werkgever, blijkt nog maar weer eens uit een recent nieuwsitem in het Algemeen Dagblad. Hier wordt geschreven  over een schadevergoeding aan achthonderd mensen die op een NS-werkplaats zijn blootgesteld aan het kankerverwekkende anti-roestmiddel chroom-6. Hadden ze vooraf maar beter gekeken naar de blootstelling en de juiste persoonlijke beschermingsmiddelen uitgereikt.

In een groepje van zes staan we in lange witte jassen om het ziekenhuisbed van een oudere man. De specialist vraagt of wij allen eens naar zijn longen mogen luisteren. De man knikt enthousiast, ‘’zij moeten het ook leren hé dokter!’’, zegt hij. Met een trotse blik, omdat hij vandaag het leerobject mag zijn , trekt hij zijn shirt uit. We mogen een voor een luisteren. Na afloop moeten we onze diagnose voorleggen en nadenken over de meest passende behandeling.

Bovenstaand verhaal illustreert een van mijn vele ervaringen als coassistent in het ziekenhuis. We leren als jonge dokters tijdens de opleiding alles over het menselijke lichaam en over de meest vreselijke ziektes waar mensen aan kunnen lijden. We leren hoe we hele probleemlijsten kunnen opstellen met de mogelijke behandelopties ernaast. Zorg lijkt in dit kader dus bedoeld te zijn voor mensen die lijden aan een ziekte. ‘’Maar is dit wel zo?’’ ‘’Is zorg altijd bedoeld om te genezen?’’ Ik ben me ervan bewust dat dit niet zo is. Gedurende het afgelopen jaar bij Immediator heb ik door een andere bril leren kijken, de preventieve bril. Juist door tijdig goede zorg te verlenen aan werknemers kan (langdurig) verzuim worden voorkomen. Het preventief bewaken van de gezondheid van werkend Nederland is een belangrijke taak van een bedrijfsarts. Hier zouden specialisten in het ziekenhuis in toenemende mate een voorbeeld aan kunnen nemen. Dat deze preventieve verantwoordelijkheid niet alleen bij de bedrijfsarts en werknemer zelf ligt, maar ook bij de werkgever, blijkt nog maar weer eens uit een recent nieuwsitem in het Algemeen Dagblad. Hier wordt geschreven over een schadevergoeding aan achthonderd mensen die op een NS-werkplaats zijn blootgesteld aan het kankerverwekkende anti-roestmiddel chroom-6. Hadden ze vooraf maar beter gekeken naar de blootstelling en de juiste persoonlijke beschermingsmiddelen uitgereikt.

Ik wil deze blog , op de dag van de zorg, afsluiten met het algemene begrip ZELFZORG. Want laten we met zijn allen niet vergeten dat we pas voor anderen kunnen zorgen, als we ook goed voor onszelf zorgen!

Esther Buurma