Interview met Dolf Algra

Wie ben je?
Dolf Algra, 59 jaren jong alweer. Tja, het gaat hard, zal ik maar zeggen. Maar ik heb nog een mooie rit voor de boeg; ik dacht zelf aan nog dertien werkzame jaren. Tenminste, dat is de planning, voor wat het waard is natuurlijk! Na veel gereisd te hebben, ben ik pas laat vader geworden: een ‘oude pappa’ dus met jongens van tien en twaalf jaar, die me dagelijks erg goed bij de les houden en er absoluut garant voor staan dat ik niet ‘innerlijk pensioneer’.

Ik zit nu zo’n dertig jaar in het vak en ben begonnen op het Instituut Sociale Geneeskunde van de Radboud Universiteit als (assistent) cursusleider bij de Nijmeegse bedrijfsartsenopleiding. Ik woonde toen nog in Groningen en reisde dus op en neer. Ik behoorde tot de eerste generatie werkloze artsen, dus alles was goed. Sociale Geneeskunde is altijd mijn eerste keuze geweest en werk heeft me altijd gefascineerd.

In 1985 ben ik het vak zelf gaan ‘praktiseren’ en ben gestart als bedrijfsarts bij het GEB (Gemeente Energiebedrijf) te Rotterdam. Daarna gewerkt in Haarlem en later weer terug verhuisd naar Rotterdam, de enige Amerikaanse stad van Nederland: weerbarstig en mooi tegelijk. Ik heb onderhand aardig wat bedrijven van binnenuit (sociale dienst, vis, kabelfabriek, havenbedrijf, welzijnsorganisatie, politie) gezien en verschillende sectoren (zorg, banksector, bouw, overheid) verkend; zowel bij MKB-bedrijven als multinationals. Meest opvallende periodes waren: de economische crisis in de jaren tachtig (massale bedrijfssluitingen en werkloosheid), politie Haarlem tijdens IRT-affaire, SHB-haven uitzendpool tijdens de havenstakingen en natuurlijk de huidige crisisperiode.

Waarom ben je zelfstandig bedrijfsarts?
Zo’n 12 jaar geleden heb ik me zelfstandig gevestigd. Ik behoorde tot de zogenaamde ‘eerste golf’ van bedrijfsartsen die uit het ‘oude systeem’ stapte. Arbodiensten groeide in die tijd uit tot bureaucratische logge bedrijven zonder vernieuwingsdrang. Het geld stroomde - met de ‘verplichte winkelnering’- vanzelf binnen en maakte de arbodiensten lui en weinig klantvriendelijk. Tijd om eruit te stappen en te laten zien dat het beter, en klantvriendelijker kon. No guts, no glory is mijn motto. Ik heb toen de werkgroep Zelfstandige en Freelance Bedrijfsartsen (ZFB) opgericht en binnen een mum van tijd hadden we 70 leden. Maar zelfstandig gevestigd zijn betekent niet automatisch ook innovatiever en effectiever. Sommigen bedrijfsartsen spelen arbodienstje in het klein. Na een tijdje als interimmer te hebben gewerkt, heb ik met een tweetal collega’s een kleinere ‘bedrijvenpraktijk’ opgericht onder de titel WerXaam. Rotterdam en omstreken is ons werkterrein en we werken alleen voor MKB-bedrijven (de Motor van Nederland). Daarnaast werk ik voor Immediator en ben ik bezig in wat ik maar de ‘de Werkplaats’ noem, een soort denktank, annex ontwikkelbedrijfje dat o.a. het Manifest voor De Nieuwe Bedrijfsarts heeft geconcipieerd.

En hoe bevalt het?
Ik zou niet meer anders kunnen.

Inspiratiebronnen?
De dagelijkse praktijk is mijn grootste inspiratiebron. Om daarna de opgedane ervaringen te screenen en te wegen, om ze vervolgens weer om te zetten in bijvoorbeeld nieuwe werkzame instrumenten voor bij die praktijk. Ach, het is net als in de bouw: elk project is weer anders en er valt altijd weer meer te leren en jezelf te scherpen, bij te schaven en te bekwamen. Modellen en boeken zijn voor mij een soort referentiemateriaal. Een tijdje geleden heb ik mijn professionele inspiratiebronnen eens op een rijtje gezet: erg aardig om eens te doen. (Klik hier voor deel 1 van Dolf Algra's inspiratiebronnen en eye-openers en klik hier voor het 2e deel.)

Waarom Immediator?
Wat me aanspreekt bij Immediator is hun visie op verzuim (gedrag), hun positionering in de markt én hun netwerk in de bedrijven. Geen grijze muis bovendien: niet alles voor iedereen en dus geen maatwerk. Daarnaast ken ik de Falke & Verbaan Groep ongeveer vanaf hun oprichting en heb ze altijd een interessante en innovatieve speler gevonden. Verfrissend anders. Geen familie doorsnee dus. Daarnaast: ik was zelf weer aan een nieuwe uitdaging toe en heb recent besloten weer wat meer interimklussen te doen. Dat houdt je scherp.

Wat zijn je ambities?
Hoe ouder, des te ambitieuzer ik word, viel me een tijdje geleden op. We staan mijns inziens aan de vooravond van fundamentele veranderingen op het gebied van sociale zekerheid, zorg en HRM. Eigenlijk zitten we er al middenin. Het werk en ook organisaties veranderen in hoog tempo. Ons vak moet ook mee bewegen om haar meerwaarde te kunnen blijven bewijzen. Daar ligt een grote uitdaging. Vandaar ook het Manifest voor De Nieuwe Bedrijfsarts (DNB). Mijn ambitie is om dit concept tot keurmerk te ontwikkelen. Kwestie van vrij lange adem overigens. Denk aan meer dan tien jaar. De bedrijfsarts moet zich in mijn opinie doorontwikkelen van schade-expert naar organisatie-adviseur. Het komende jaar 2012 wordt het jaar van de take off ! Ambities zat dus.